Bir Reiki Hikayesi

My Reiki Story
by William Lee Rand

Reiki'yi öğrendiğimden ve gizemli gücünü deneyimlediğinden beri 24 yıl geçti. Bu zamandan beri Reiki yle beraber hayatıma gelen bir çok değişiklik oldu. Geriye dönüp baktığımda, ruhsal yolculuğumu huzur ve mutluluğa ulaşmada büyük rol oynadığını net olarak görebiliyorum. Ruhsal dünyamla bağlantımı güçlendirdiği kadar, yazar, öğretmen ve şifacı olarak yeteneklerimi geliştirerek de bana rehberlik etti.

Lisede iken metafizik ile ilgilenmeye başladım ve mümkün olduğu kadar  da çok öğrenmeye karar verdim. 20 yılı aşkın bir sürede, hipnoterapi, astroloji, geçmiş yaşam regresyon, tekrar doğuş ve NLP çalışmalarında bulundum ve uygulayıcısı oldum. Hawaiideyken, astrolijist Kahuna ile çalıştım. Hawaiinin adalarından birinde yapılan tekrar doğuş sınıflarından birinde Reiki ile tanıştım. Sınıftaki bayanlardan biri verilen arada Reiki hakkında konuşmak istedi. Bayanın adı Bethel Phaigh’di ve Bethel, bir  Reiki eğitmeni idi. Reiki’nin öğretilen veya öğrencinin kendi geliştireceği bir şey olmak yerine transfer edileceği fikri beni çok etkiledi. Gene de başlangıçta kuşkuluydum.  Uyumlama sırasında enerjinin başımın üst kısmından girip kök çakrama gitmesini hissettim. Sonra enerjinin kalp çakrasından çıktığını hissettim, aslında ufak parıldıyan parçaların fırladığını görebiliyordum. Kalp çakrasının açıldığını ve tıkanıklığın açıldığını hissedebiliyordum. Bunlar olduğunda artık Reiki nin gerçek olduğunu biliyordum. Bir yıl sonra Reiki 2 yi aldım. Master training’i almayı da düşündüm ama ücretlerin çok yüksek gelmesinden dolayı ruhsal yolculuğumun bir parçası olarak Master Training’i düşünmedim.

Reiki’nin bizi kaynağa bağlayan bir gücü var. Bunu fark ederek hayatımı daha ciddiye almaya ve Reiki’nin yardımıyla ruhsal amacıma odaklanmaya karar verdim. Büyük bir inançla hergün dua etmeye başladım, ‘ Bana rehberlik et, beni şifalandır, ben de diğerlerine yararlı olabileyim.’

Herşey değişmeye başladı… Hawaii’yi sevdiğim için geri kalan hayatımda burada kalmaya karar verdim. Ama ruhsal yolculuğuma devam etmek için bir söz verdiğimizde bazen ne düşündüğümüz ve ne istediğimizle uyumlu olmayan şeyler de yapmalıyız.  Hawaii’yi terkedip bir süre California’da  daha sonra kısa bir süre Detroit’te ailemle yaşamam gerekti. Workshoplarda, seminerlerde eğitmen olmak ve  seminerler verip seyahat etmek hayalim hep vardı. Kendi kişisel gelişim yöntemimi geliştirmeyi planlıyordum ve asla Reiki eğitmeni olmayı düşünmemiştim. Ama ruhsal yolculuğuma devam etmek için bir söz verdiğimizde bazen planlamadığımız şeyler de yapmak zorunda kalırız.  Mart 1999 da Reiki eğitmenliğini tamamladım ve ilk sınıfıma eğitim bu yıl Haziran da verdim. Eğitmenlik deneyimim hızla gelişirken, başka bir şehirde ki bir sınıfımda aniden hayalimin gerçek olduğunu fark ettim. Workshop eğitmeniydim, seyahat ediyordum ve aynı zaman da eğitim verebiliyordum!
Reiki eğitmeni olduktan sonra ruhsal alanda geliştiğim kadar hayatımda ki herşey de gelişiyor ve herşey daha iyiye gidiyordu. Kariyerimde ilerlemeye devam ederken, dünya da birçok yerde Reiki sınıflarında eğitim verdim, birkaç Reiki kitabı yazdım ve bir Reiki dergisi yayınladım. Kuzey ve güney kutuplarına,  Jerusalem vs. seyahat ettim .

Dünya Barış Projesi

2003 ün sonunda yeni yıl partisinde dans ederken kalbimde bir ağrı hissettim. Önce kaburgalarımda bir problem zannettim. Dansetmeye devam ettim ama ağrı daha da kötüleşti. Daha ciddi bir şey olabileceğini düşündüm. Bir kaç dakikalığına uzandım. Ağrı hızla bütün göğsüme yayıldı, çenemde ve sol kolumda da ağrıyı hissetmeye başladım. Aşağıya, dans pistine indim ve birkaç arkadaşa beni acilen hastaneye götürmelerini söyledim. Yeni yıla kalp krizi geçirerek hastanenin acilinde girdim. Beni hastaneye götüren iki kişi yol boyunca bana Reiki verdiler. Durumumu öğrenen partide ki arkadaşlar bana Reiki göndermeye ve dua etmeye başladılar. Ağrı başlar başlamaz bende kendime Reiki vermeye başlamıştım. Olayın ciddiyetine rağmen, Reiki’nin beni tedavi edeceğine ve bunu olumlu bir deneyime çevireceğini biliyordum.

Bir sonra ki gün başkabir hastanye transfer edildim. Bu arada Kardiolog yüzünde şaşkın bir ifadeyle odama geldi. Tıbbi tabloya göre çok ciddi bir kalp krizi geçiriyordum ama pozitif bir şekilde dimdik oturup, gülümseyerek konuşmama çok şaşırmıştı.

Hastalığımın ciddiyeti eve gittiğimde daha çok anlaşıldı. Zorlukla yürüyebiliyordum, günün çoğunu yatakta geçiriyordum, ölüme kendimi çok yakın hissetmeye başladım. Konuşmak hatta bazen düşünmek bile benim için zordu.  Hareket etmek hakkında düşündüğümde bile korku duyuyordum. Uyumadığım zamanlarda sadece barışa odaklanma yolunu buldum. Kalbim duygusal olarak hassas ve oldukça kırılgandı. Diğerleriyle konuşmak veya onların varlığı bile beni tüketiyordu. Beni ziyarete gelen arkadaşlarımın enerjisi beni şaşırttı. Ne kadar kolaylıkla konuşuyorlar ve kendilerini ifade ediyorlardı. Onlara ne kadar şanslı olduklarını, kendilerini bu kadar rahatlıkla ifade etmelerinin ne kadar güzel olduğunu anlatmak istiyordum ama yapamıyordum, çünkü çok güçsüzdüm.

Yaşadığım diğer deneyim kalp kateterizasyon sırasındaydı. İşlem sırasında hareketli röntgen çekiyorlardı, kalbimin atışını canlı olarak görebiliyordum. Bu beni çok etkiledi. Kalbim oradaydı, beni canlı tutmaya devam ediyordu, bu kadar ciddi bir rahatsızlıktan sonra bile… Kalbimizin, yaşamımızda ne kadar muhteşem bir hediye olduğunu anladım.  Bu muhteşemlik hayatın kapısın açık tutuyordu…
Hastanedeyken, bir arkadaşım internete girebileyim diye bilgisayar getirdi. Bütün Reiki listeme mail atarak, kısaca ‘ Kalp krizi geçirdim, lütfen Reiki gönderin.’ yazdım.

3500 kişi maile cevap verdi ve Reiki göndereceklerini yazdılar. Birçok kişi beni şifa listesine ekledi, hesaplarımıza göre ortalama 5.000-10.000 arası kişi kalbim için Reiki gönderdi. Eve gittikten sonrada her hafta Reiki seansı yapmaya devam ettik.
Büyük bir ışık topunun içinde olduğumu görebiliyordum. İlk hafta güçsüz olduğumda bile tamamen iyileşeceğimi biliyordum. Tek soru; ne kadar süreceği idi…
Hergün biraz daha güçlendim. Sonunda dışarı çıkacak cesaretim oldu. Yavaşca bahçede yürümeye başladım.İlk önce sadece yorulmadan bir tur yürüyebildim ama sonra yavaşça iki-üç tur yürümeyi başardım.Sonunda çeyrek mil yürüyebildim…
3 Şubat’ta, kalbimde ki hasarı belirlemek için koşu bandı testine girdim ve ekodiyagram çektirdim.Test sırasında oldukça tedirgindim ama  buna rağmen test çok iyi gitti. Sonuçları bir sonraki hafta aldım…Kalbimde görünen bir hasar yoktu…
Bu kadar önemli bir kalp krizi geçirdikten sonra beş hafta gibi kısa bir süreden sonra görünen bir hasar olmaması inanılmazdı! Bunu kesinlikle sevgiye, dualara ve binlerce insandan gelen Reiki’ye borçluydum.
Kalbim iyileşirken, ben hala güçsüzdüm ama zamanla kuvvetlendim. Sonunda kalp krizi geçirmeden önce yürüdüğüm gibi günde 4 mil yürümeye başladım. Belirli olan sınıflarıma ders vermeye tekrar başladım. O yaz Norveç’e gittiğimde, güçsüz olduğum zamanlarda düşlediğim gibi, dağlara tırmanabildim. Artık tamamen iyileşmiştim!
Hayatın mucizeleri ve Reiki’nin mucizeleri için şükürler olsun…

Southfield, Michigan
July 2005

The Reiki Touch kitabından bir alıntıdır.

Çeviri: Sibel Barut

Share

Bir Cevap Yazın